ನಾ ಕಂಡ ಕೆ.ಪಿ.ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ..
ಮರ್ಚೆಡ್ ಡೇಸ್ ವಿಶೇಷ ಲೇಖನೆ:
ಲಕ್ಷ್ಮೀಕಾಂತ ಹೆಚ್.ಜಿ.ವಡಿಕಿ.
ಕೊಪ್ಪಳ ವಾರ್ತಾ ಇಲಾಖೆ ಟ್ರೈನಿ.
ಕೆಲವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ನಾವು ಕೇವಲ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರನ್ನು ಅವರ ವಿಚಾರಗಳ ಮೂಲಕ ಅರಿಯುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಅಪರೂಪದ ಕೆಲವು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳು ಮಾತ್ರ ತಮ್ಮ ಬರಹ, ಬದುಕು, ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಬದುಕನ್ನು ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಅಂತಹ ಅಪರೂಪದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವೇ ಕೆ.ಪಿ. ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ.
ತೇಜಸ್ವಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಸಾಹಿತಿ ಅಲ್ಲ. ಅವರು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಆರಾಧಕ, ಸಮಾಜದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವೀಕ್ಷಕ, ವಿಜ್ಞಾನದ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ, ಮನುಷ್ಯನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅರಿತ ಚಿಂತಕ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬದುಕನ್ನು ತನ್ನದೇ ಆದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ನೋಡಿದ ಅಪರೂಪದ ವ್ಯಕ್ತಿ.
ನಾನು ಕಂಡ ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗೆ ಕಂಡದ್ದು ಸರಳತೆಯೊಳಗಿನ ಅಸಾಧಾರಣತೆ. ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕೃತಕತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಬರಹಗಳಂತೆ ಅವರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿಯೂ ಸಹಜತೆ ಇತ್ತು. ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು, ಹಕ್ಕಿ-ಪಕ್ಷಿ, ಪ್ರಾಣಿ-ಸಸ್ಯ, ಕಾಡು-ಬೆಟ್ಟ, ಮಳೆ-ಗಾಳಿ ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ಬದುಕುತ್ತಾ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಜೀವನದ ಅನೇಕ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿದವರು ತೇಜಸ್ವಿ.
ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಓದುವಾಗ ನಾವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಥೆಯನ್ನು ಓದುತ್ತಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಒಂದು ಹೊಸ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಲೆನಾಡಿನ ಮಳೆ ಇದೆ, ದಟ್ಟ ಕಾಡಿದೆ, ವಿಚಿತ್ರ ಜೀವಜಾಲವಿದೆ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಬದುಕಿನ ಸಂಕೀರ್ಣತೆ ಇದೆ, ಮನುಷ್ಯನೊಳಗಿನ ಹಾಸ್ಯವೂ ಇದೆ, ವ್ಯಂಗ್ಯವೂ ಇದೆ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಕಹಿ ಸತ್ಯಗಳೂ ಇವೆ.
ಅವರ ‘ಜುಗಾರಿ ಕ್ರಾಸ್’, ‘ಚಿದಂಬರ ರಹಸ್ಯ’, ‘ಕರ್ವಾಲೋ’ ಮುಂತಾದ ಕೃತಿಗಳು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊಸ ದಿಕ್ಕನ್ನು ನೀಡಿದವು. ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರ ಬರವಣಿಗೆಯ ವಿಶೇಷತೆ ಎಂದರೆ, ಅವರು ಓದುಗರಿಗೆ ಉಪದೇಶ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದರು. ಅವರು ಸಿದ್ಧ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ನೀಡಲಿಲ್ಲ; ಬದುಕನ್ನು ಹೊಸ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡುವ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು.
ನನಗೆ ತೇಜಸ್ವಿ ಎಂದರೆ ಸದಾ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಮನಸ್ಸು. ಸಂಪ್ರದಾಯವೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡದ್ದನ್ನೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಧೈರ್ಯ. ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನೋಡುವ ಮನೋಭಾವ. ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಸೌಂದರ್ಯದ ವಸ್ತುವಾಗಿ ಕಾಣದೆ, ಜೀವಂತ ಜಗತ್ತಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಸಂವೇದನೆ.
ಅವರಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಶೇಷ ಗುಣವೆಂದರೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ಚಿಂತನೆ. ಅವರು ಯಾರೊಬ್ಬರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದವರಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಅನುಭವ, ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ವೀಕ್ಷಣೆಯಿಂದಲೇ ಒಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡವರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವರ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ನೇರತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರನ್ನು ಓದಿದಾಗ ಬದುಕಿನ ಕುರಿತು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ದೃಷ್ಟಿಯೇ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಕ್ಕಿಯ ಹಾರಾಟದಲ್ಲೂ ವಿಜ್ಞಾನವಿದೆ, ಕಾಡಿನ ಮೌನದಲ್ಲೂ ಒಂದು ಕಥೆಯಿದೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕಿನಲ್ಲೂ ಒಂದು ಕಾದಂಬರಿಯಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ನಮಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಯವಿದೆ; ಆದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ನಗಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವ್ಯಂಗ್ಯವಿದೆ; ಆದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಟೀಕಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ವರ್ಣನೆಯಿದೆ; ಆದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಬಣ್ಣಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಎಲ್ಲದರ ಹಿಂದೆಯೂ ಬದುಕಿನ ಕುರಿತು ಒಂದು ಗಂಭೀರವಾದ ಚಿಂತನೆಯಿದೆ.
ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರ ಬದುಕು ಮತ್ತು ಬರಹವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನನಗೆ ಅನಿಸುವುದು ಒಂದೇ — ನಿಜವಾದ ಸಾಹಿತಿ ಎಂದರೆ ಪುಸ್ತಕಗಳೊಳಗೆ ಮಾತ್ರ ಬದುಕುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲ; ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅನುಭವವನ್ನೂ ಓದುವ ವ್ಯಕ್ತಿ.
ಅವರ ತಂದೆ ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರಿಂದ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪರಂಪರೆ ಬಂದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ದಾರಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡರು. ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಎತ್ತರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯದೆ, ತಮ್ಮ ವಿಶಿಷ್ಟ ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಬರವಣಿಗೆಯ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಶಿಖರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು.
ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೇಜಸ್ವಿ ಎಂದಿಗೂ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಲೇಖಕರಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಕುತೂಹಲದ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಮನಸ್ಸಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬದುಕುವ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
ನಾ ಕಂಡ ಕೆ.ಪಿ. ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ ಎಂದರೆ—ಕಾಡಿನ ನಡುವೆ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿ,ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಡುವೆ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹುಡುಕಿದ ಚಿಂತಕ,ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವೆ ಬದುಕಿನ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಅರಿತ ವೀಕ್ಷಕ,ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ನೀಡಿದ ಅಪರೂಪದ ಪ್ರತಿಭೆ.
ತೇಜಸ್ವಿ ಇಂದು ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಚಿಂತನೆಗಳು ಜೀವಂತವಾಗಿವೆ. ಅವರ ಕೃತಿಗಳು ಓದುಗರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿವೆ. ಅವರ ಪ್ರಕೃತಿ ಪ್ರೀತಿ ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಸಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದಲ್ಲ; ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಮನಸ್ಸನ್ನು, ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಬದುಕನ್ನು ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದಾಗಿದೆ.
ನಾ ಕಂಡ ತೇಜಸ್ವಿ — ಪುಸ್ತಕದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಸೀಮಿತವಾದ ಲೇಖಕರಲ್ಲ,ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪುಟವನ್ನೂ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಓದಿದ ಮಹಾನ್ ಜೀವಿ.
ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅಪರೂಪದ ಪ್ರತಿಭೆ, ಪ್ರಕೃತಿ ಪ್ರೇಮಿ, ಚಿಂತಕ, ವಿಜ್ಞಾನಾಸಕ್ತ ಹಾಗೂ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕಥನಕಾರ ಕೆ.ಪಿ. ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರ 88ನೇ ಜನ್ಮದಿನದ ಸವಿ ನೆನಪಿನ ಶುಭಾಶಯಗಳು.